پاکدامن کلی وقت اضافه می آورد و هوسران وقت سرخاراندن هم ندارد.
بگذار اشکهایت فرو غلتند ولی مجال ایستادن هم به سرشکت بده، بگذار ناله های سوزناک از اعماق جانت برآید، اما برایش حدی نگه دار.
باید در اشک هایی که می ریزیم امساک کنیم چون هیچ چیز به اندازه آنچه همیشه مورد نیاز است، شایسته ی مراقبت و مصرف محتاطانه نیست.
مگر عقل سرشک ما را بند آورد، ورنه تقدیر را سرِ این کار نیست.
آیا اصلا زندگی ای که در آن هیچ چیز ارزش مردن نداشته باشد، ارزش زیستن دارد؟
رواقیون مراقبند که، به معنای بد کلمه، دچار احساس خبرگی نشوند؛ یعنی به افرادی تبدیل نشوند که نمی توانند جز از «بهترین ها» لذت ببرند.
فلسفه ای برای زندگی-ویلیام اروین-محمود مقدسی
برچسب:
نویسنده: یگانه اسدی