aphorisms

دمکراسی، لیبرالیسم، اندیویدآلیسم، سکولاریسم، لائیسیته، اروتیسم و ... حدود اعتدالِ اینها لنگرگاههای نهایی و پایانههای تاریخاند. رمز پایداری و پایانی بودن این امور نه ارزش آنهاست و نه گزینش آگاهانه و نه جبر تاریخ به معنای کلاسیک. اینها محصول عقب نشینی سنگر به سنگر موانع کامجویی انسانها تا جایی اس...

بودا: «سکوت» طلاست؛ و بهترین سخن، نقره ی از سکه افتاده ای بیش نیست! گاهی گریز و گزیری از سخن گفتن نیست، گاهی سخن گفتن وظیفه ی اخلاقی است، گاهی... ولی تفاوتی نمی کند. حتی وقتی بهترین سخن ممکن را، آنجا که خیری در سکوت نیست، بگویی باز هم طلا را با نقره ای از سکه افتاده معاوضه می کنی. ان الانسان لفی خسر. این است که «گفتن جان کندن است و شنیدن جان پروردن»...

«قابیل: به من بیاموز شاد یا غمگین چگونه در انتظار جاودانگی باشم؟ شیطان: تو خود پیش از دیدار من، دانسته بودی. قابیل: چگونه؟ شیطان: با رنج کشیدن » - هر آنچه زندگی بخش است ضدعقلانی است-نه فقط غیرعقلانی- و هر آنچه عقلانی است ضد حیاتی است. و جان کلام در سوگناکی زندگی همین جاست... آدمیزاد در تنگنای خردگرایی نمی گنجد... عقل در ژرفای بی پایان شک، با نومیدی دل دیدار می کند و از این دیدار و در این ویل جاودان ژرف، جای پایی پدید می آید که می توان آشیانه ای برای تسلی ساخت. و چه آشیانه خطرناکی! - آرزو و اشتیاق نداشتن به وجود خدا، از همه ددمنشی های اخلاقی بزرگتر است. ایمان ب...